Vooruit kijken in het Leven.

 

Kijken in de toekomst zijn er maar weinigen die dat kunnen.
Meestal omdat ze een ander niets gunnen.
Ze hebben liever alles alleen.
En kijken drie keer om hun heen.
Ze denken het alleen te kunnen klaren.
Maar dat zal ze niet veel winst vergaren.
Ze zien delen als een kunst en niet als een gunst.
Een gunst die terug komt naar Jou.
En de verstandigen blijven U trouw.
Ze weten er is altijd wat te verdelen en te krijgen.
Het zijn de verstandigen die blijven.
U weet ze Uw ideeen te tonen.
Waar een ander alleen maar van kan dromen.
U schudt ze zo uit Uw mouw.
Iedere Vrouw wil daar mee trouwen.
Maar daar gaat het U niet om.
Op dat gebied bent U dom.
U wilt alleen maar scoren met daden.
En geen liefde vergaren.
Liefde voor Uw kennis en werk.
En zondags naar de tempel of de kerk.
De ideeen vliegen in het rond.
Maar de juiste mensen vinden is te bont.
Het is allemaal zo raar en vreemd.
U zou bijna gaan kwaken als een eend.
U wilt samen alles proberen en ze ook nog alles leren.
Maar dat beseffen ze niet.
En het egoisme is wat ze verziekt.
Maar begrijpen doet U het niet.

 

Samen is er zoveel te bereiken.
Het geld ligt voor het grijpen.
U hoeft het alleen maar samen te doen.
Want al Uw ideeen gaan over geld verdienen.
En U kunt de toekomst dan zelf invullen op papier.
Maar wees alstublieft geen gier.

 

Het allerbeste toegewenst en een goede gezondheid
Auteur Jan Jansen

 

About Jan Jansen (1796 Posts)

geloofd in de kracht van verhalen om personen hun leven te veranderen. Hij heeft altijd Social Media gebruikt om verbinding te maken met interessante mensen over de hele wereld, Hij voegde er fotografie aan toe en gedichten als zijn arsenaal voor het delen en verbindingen in de digitale wereld. Hij schrijft hoe hij denkt en plaatst dit samen met een foto in de vorm van een gedicht of een verhaal in Gedichten.easybranches.com/ en werkt aan Social Media Network Building op EasyBranches.net U kunt hem vinden op en Twitter. Met dank aan onze Team Leider van Easy Branches Team. View all posts → by Jan Jansen