We gaan de brug over als we er al zijn

 

Overdreven doen in het leven is nergens voor nodig.
Doe maar gewoon dan doen we al gek genoeg is het beste.
Jezelf blijven en je eigen en een ander geen lucht kastelen laten inbeelden.
Alleen maar praten over dingen die er echt zijn en ook bestaan in jouw leven.
Niet gaan denken dat als jij iets droomt het er in de werkelijkheid als is en er over gaat opscheppen of dat jij alles al voor elkaar hebt.
Daarmee maak jij je eigen alleen maar mee ten schande tegenover anderen.
En zo raak jij de vriendschap en vertrouwen kwijt onder jouw dierbaren.
Dat zou heel onverstandig zijn omdat te doen en brengt jezelf ook in een positie waardoor jij van de ene leugen in de andere valt, want er zal geen einde meer zijn.
Alles wat jij verder gaat zeggen in jouw leven is verzamelt met leugens en bedrog.
Dus ben maar intelligent en laat jouw eigen niet beïnvloeden door die betere kant aan de overkant van de brug.
Het moment dat jij op een eerlijke manier iets hebt opgebouwd in het leven kom er vanzelf een moment dat jij de brug over kunt gaan.
Dan ben jij er al met alles en ga jij met een goed gevoel de oversteek maken over de brug.

 

Het allerbeste toegewenst en een goede gezondheid.
Auteur Jan Jansen

http://gedichten.easybranches.com/we-gaan-de-brug-over-als-we-er-al-zijn.html
Lees Meer Poezie…….


 

Dagelijkse Poezie en Verhalen - We gaan de brug over als we er al zijn

About Jan Jansen (1796 Posts)

geloofd in de kracht van verhalen om personen hun leven te veranderen. Hij heeft altijd Social Media gebruikt om verbinding te maken met interessante mensen over de hele wereld, Hij voegde er fotografie aan toe en gedichten als zijn arsenaal voor het delen en verbindingen in de digitale wereld. Hij schrijft hoe hij denkt en plaatst dit samen met een foto in de vorm van een gedicht of een verhaal in Gedichten.easybranches.com/ en werkt aan Social Media Network Building op EasyBranches.net U kunt hem vinden op en Twitter. Met dank aan onze Team Leider van Easy Branches Team. View all posts → by Jan Jansen